“Dus, die stripster met de dikke tieten komt uit die taart gejumpt”, begint reclamejongen Anton zijn uiteenzetting veelbelovend. De rest van zijn promoidee (iets met pasta en maffiosi) is maar magertjes. Dat vinden de business types aan de vergadertafel ook, maar de baas (een hippe vijftiger, natuurlijk) is enthousiast. Hij noemt Anton rebels en rock&roll, wat die zich geen twee keer laat zeggen. Hij zal het nu eens bewijzen ook, tot wanhoop van zijn vriendin. Antons even krampachtige als hilarische pogingen leveren een proloog op waarin méér gebeurt dan in de gemiddelde volledige kortfilm.

Deze parabel over een steeds groeiende tattoo is niet alleen opvallend goed belicht maar beschikt ook over sterk camerawerk. Let bijvoorbeeld op de vloeiende beweging die toont tot welke ravage Antons design appartement al vlug wordt herleid. Het op een relatief bloederige comic gebaseerde Forever is afwisselend spannend en grappig en hapert nooit in zijn publieksvriendelijke ritme. Perfect uitgevoerde rock&roll, dus.