Een steriele kantooromgeving, zwijgende wachtrij of helverlicht keldertoilet. Willekeurige wreedheid en zinloze agressie. Kortfilm n°1 toont de mens als gevangene van zijn omgeving. Wezenlijk contact met een ander lijkt allerminst de bedoeling. Kansloze, mooi menselijke personages spartelen rond in brede, nauwkeurig vormgegeven tableaux: regisseur Langouche is duidelijk een fan van droogkomische beeldcomponisten als Roy Andersson.

De specifieke, niet-conventionele aanpak van het narratief resulteert in een intrigerend universum, bevolkt door personages wiens lot mee wordt bepaald door wat er gebeurt buiten het kader. Soms botst de indrukwekkende scenografie plots met offscreen geluid, waardoor de situatie er heel anders gaat uitzien. Maar die subtiliteit is een tweesnijdend zwaard. Misschien maakte een explicieter, zelfs bloediger blik op sommige gebeurtenissen pas echt een mokerslag van deze prent. Niettemin is Kortfilm n°1 qua sfeer en zeker picturaal een parel. Uitkijken naar Langouches tweede!