De twaalfjarige Alexandre wordt opgenomen in het ziekenhuis. Samen met zijn opstandig zwart kamergenootje Amadi brengt hij dag en nacht in bed door. De beweeglijke camera bij de start maakt al snel plaats voor een meer statische kadrering. De jongens zitten dan ook vast aan hun ziekenbed...

Dit zelfzekere drama blinkt uit door een werkelijk foutloze regie, waarbij vaak met lichteffecten wordt gespeeld -het ochtendlicht in deze film varieert tussen hoopgevend warm en killig koud. De toon is navenant: dit is drama met veel gniffelmomenten, beide jonge acteurtjes zijn bijzonder innemend. Wat wil je ook, met zo'n Amadi die zich groter probeert voor te doen dan hij is door in de Nouvel Obs te bladeren of naar porno te proberen zappen. Of met zo'n wedstrijdje ballengooien waarin de verpleger scores bijhoudt: Koning Albert verliest het van Khadafi. Erg charmant filmpje waar op geen enkele manier van valt te raden dat het een eindwerk betreft.