Het begint als Hollandse politiek incorrecte allochtonenhumor op zijn best. De Indiase tulpenverkoper heeft namelijk een iets te typisch Apu -accent. Bij nader inzien blijkt dit komische trekje echter niet spottend bedoeld. Over Rozen blijft heel de tijd veilig en correct, en juist dat is het grote mankement. Vanaf het begin kabbelt dit verhaaltje over een tulpenverkoper met een deadline – zijn zoontje komt op bezoek - rustig voort; soms wat ironisch, soms een tikkeltje emotioneel.

En niet echt verrassend komt het op het einde ook allemaal goed. Iets bijzonder interessant hebben we tegen dan nog steeds gezien. Buiten dan de skills van de zoveelste degelijke regisseur met voldoende technische bagage maar zonder uitgesproken visie of idee.