Soms kan het ogenschijnlijk simpel zijn, een grappige kortfilm maken. Een origineel idee, een acteur die het kan verkopen, een cameraman die het kan filmen en een regisseur die begrijpt dat kortfilm ook gewoon lekker kort mag zijn.
Zelfs de kleinste hint over het verhaal zou de lol vergallen dus laten we ons beperken tot het een 'interessante adaptatie van de Oedipus-mythe en dito complex' te noemen. Waar, zoals verwacht, een prominente rol is weggelegd voor zoontje, mama en papa.
Wat de film, naast het pervers brutale (en enige logische) einde, zo leuk maakt is dat Oedipus volledig in rijm opgedragen is. In echt oud-Romeinse stijl wordt in sneltreintempo het persoonlijk verslag van het hoofdpersonage en zijn complex afgedraafd. Het is door deze snelle opeenvolging van wits, geniepige grapjes en 'oh nee'-momenten dat de film zo hilarisch wordt. Een film voor het hele gezin.