Nuuk is na ‘Banlieue du vide’ en ‘Suburbs of the Void’ de derde film/installatie van Thomas Köner. Köner is vooral bekend voor zijn ambient muziek en ook in dit filmproject probeert hij vooral een ‘mood’ te evoceren via een fusie van land- en soundscapes. Geologische veranderingen en hun subtiele modulaties, vormen de essentie van de muzikale en visuele atmosferen die hij creëert. Na een exploratie van stedelijke perifere landschappen wendt hij zich in Nuuk tot de desolate landschappen en nederzettingen in een afgelegen poolgebied. Vier tijdsbeelden, geobserveerd via webcams vormen op fragmentarische wijze cinematische panorama’s waarin subtiele lichtveranderingen en zachte geluiden op de achtergrond de belangrijkste referentiepunten zijn.

Met het weigeren van narratieve beelden probeert Köner in te spelen op de synesthetische capaciteiten van de zintuigen, zoals de onmiddellijke onbewuste associatie van gevoelens van kou die gepaard gaan met de waarneming van een ijslandschap. Tegelijk werkt Köner naar eigen zeggen ook bewust in op de ervaring van verveling bij de toeschouwer om hem des te dieper op dit primair perceptueel niveau terug te werpen.