Na een Svankmaier-achtig begin waarbij een kamer in sneltempo met meubels gevuld raakt, krijgen we behoorlijk groteske kleipoppen te zien. Het koppel dat door het huisje struint, verzorgt een demente opa. Diens hallucinaties worden steeds vettiger, waarna de man in actie schiet. Dat leidt tot absurde, baldadige horrorhumor. Kort maar (zeer) krachtig.