In dit puike afstudeerwerk maken we kennis met een Gents arbeidersgezin, bestaande uit de erg jonge tiener Bonnie, haar moeder Marijke (Elise Bundervoet), vader Pascal (Johan Heldenbergh) en broer Joeri. Terwijl zij één per één worden voorgesteld speelt regisseur Meirhaege schitterend met de verschillende kanten van de medaille, ofte de subtiele verschillen waarmee twee mensen dezelfde situatie bekijken.
In de vaak terugkerende split screens krijg je soms de twee koppen in een conversatie tegelijk, soms twee keer hetzelfde beeld. De handcamera’s vatten op het eerste zicht clichématige gebeurtenissen, waarvan de banaliteit nog wordt versterkt door er telkens Kylies ‘Locomotion’ tegenaan te gooien. Door de sterke vertolkingen en het ook steeds terugkerende ‘Painter’ van PJDS op de soundtrack, wordt het geheel echter kracht verleend. Daardoor maar ook doordat de ‘twee kanten aan elk verhaal’-idee subtiel wordt verdergezet, zijn de drama’s die volgen zo het kijken waard. Meirhaeghes naam is er ééntje om te onthouden.