Een schrijver staart hopeloos naar het witte blad papier in zijn typmachine, de neonlamp boven zijn hoofd flikkert vervaarlijk. Woorden beginnen te dansen op de muren en plafonds, stemmen fluisteren in zijn hoofd.... Aanschouw de interne strijd van het artistieke genie. Het loodzware thema is niet alleen eindeloos uitgemolken maar vaak ook nogal pretentieus, hier niet in het minst door het pseudo-intellectueel gezwijmel dat op de muren verschijnt à la ‘écrire c’est exister’ of ‘le néon = le néant’. Hm, next please.