De Tunesisch-Belgische Fairuz Ghammam omschrijft dit abstracte zelfportret zelf als een sfeerbeeld “tussen heden en verleden –tussen hier en daar – daarna de toekomst”. Tussen de vale footage met ondermeer closes van haar eigen hoofd, zien we duiven opvliegen in zwart-wit. Het kleurenpalet blijft switchen: plots blinkt in kleur een Akerman-esque beeld van een dweilende moeder op. Move Move… is grafisch meeslepend en intrigerend door de soundtrack waarop je mensen hoort die giechelen en vogels die kwetteren. Maar welk gevoel wil de maakster overbrengen? Eén van de weinige experimentele werken die we gerust wat langer hadden zien duren.