In een klein kamertje van een rusthuis gelegen op een heuvel woont Memee, omringd door haar familiefoto?s. Haar aankomende verjaardag leidt tot een reflectie over haar leven, en wanneer de hele familie op bezoek komt, wordt ze bedelft onder de geschenken. Maar Memee wilt veel liever bij de rokende, saxofoon spelende man zijn die recht tegenover het bejaardenhuis woont.

Op een luchtige, tragikomische manier brengt Evelyn Verschoore het ontroerende portret van een grootmoeder die haar tijd doorbrengt in een rusthuis, samen met andere bejaarden. Intieme sc?nes die je laten meeleven met Memee worden afgewisseld met meer speelse sc?nes waarin Verschoore de problematiek van bejaardenzorg en de relaties tussen bejaarden en hun kinderen behandelt. Het hele verhaal zorgt aldus voor een dubbel gevoel van ironie en medeleven. Ook de visuele stijl kent dit speelse element en geeft de film een soort ouderwetse look, wat zeer goed past bij de thematiek van de film. Dat Memee een prachtig stukje animatie is valt moeilijk te ontkennen, en het is dan ook niet vreemd dat de film de publieksprijs op Anima 2010 en op de 16e editie van het Internationaal Kortfilm Festival van Leuven won, alsook internationaal succes kent, waarbij Memee te zien was in onder andere Oekra?ne, Japan en Brazili?.