Bram Coppens is geen klein beetje fan van Aronofsky. Requiem for a dream-gewijs krijgen we een overload aan splitscreens, versnelde beelden en dichte oogopnamen. Het verhaal is even vlug verteld als het niemendalletje voorbij is: een McDollars-aandeelhouder eet zoveel mogelijk fastfood teneinde de aandelenstand op te krikken. Hoeven we te vermelden dat hij kotst? ‘McDollars’ geeft blijk van enig technisch meesterschap maar is nooit grappig.