Robert lijdt aan migraine en is levensmoe, noch in zijn werk als meubelfotograaf noch in zijn gezinsleven vindt hij enig plezier. Op een vernissage van een portretfotograaf stapt een jongedame op hem toe die hem uitnodigt een portret te komen maken van de beroemde fotograaf. Wanneer hij in het huis aankomt heeft deze echter andere bedoelingen met Robert.

De regisseur levert een heel donkere film af die enige psychologische complexiteit niet schuwt. Het visuele ondersteunt de afgestompte gevoelswereld van het personage maar blijft iets te hermetisch en afstandelijk waardoor we nooit echt doordringen in het warrige hoofd van dit eenzame personage. Het centrale keerpunt van de film gaat dan ook een beetje aan ons voorbij.