Lost in the middle
rating

Duur: 17 min. | 2017 | Land: België | Regie: Senne Dehandschutter | Cast: Soufiane Chilah, Matthieu Sys, Line Pillet, Dahlia Pessemiers, Koen Van Impe | Scenarist: Senne Dehandschutter, Kevin Ingelbrecht | Productiehuis: Zodiak Belgium, Earth in Motion

Het is 2011. Syrië. Van ISIS is nog geen sprake. We staan aan het begin van een verschrikkelijke burgeroorlog die zijn postuur en weerzinwekkendheid nog niet aan het publiek heeft prijsgegeven. De lokroep weerklinkt en is aantrekkelijk voor erg uiteenlopende partijen van over de gehele wereld.

Zo zijn er heel wat Belgische moslimjongeren die naar Syrië vertrekken om strijd te leveren jegens de vermaarde en meedogenloze president Bashar al-Assad. Gedreven door een stevige dosis idealisme en existentiële twijfel over de zin van het bestaan storten menig jongeren - vaak bakvissen die de etterpuisten nog niet de baas kunnen - zich in een blind en wild avontuur. Het gaat echter niet alleen over religieuze extremisten of bloeddorstige psychopaten. Naïviteit en idealisme maakt bij heel wat jonge strijders al snel plaats voor desillusie. De kater van de ontnuchtering zoemt als een hardnekkige tinnitus in hun oren. De zinloosheid van het wrede geweld slaat bij hen figuurlijk in als een bom.

Het epicentrum van het Syrische conflict verwordt als gevolg van de spraakmakende internationale geruchtenmolen een trekpleister voor zoekende en overambitieuze journalisten. Ook jonge Belgische journalisten trekken met eenzelfde dosis aan naïviteit en verblindende hoogmoed richting de chaos, vergeefs op zoek naar roem en zingeving.

 

 

In de smeltkroes van idealisme en desillusie die het Syrische conflict huisvest, plaatst regisseur-acteur Senne Dehandschutter (Fertilize) zijn twee hoofdpersonages. Steven (Mathieu Sys), een ambitieuze journalist, en Abdel (Soufiane Chilah), een door idealisme gedreven strijder. Ze ontmoeten elkaar in Syrië op een plaats waar ze beiden liever niet waren geweest.

Het is een onderwerp dat de regisseur bijzonder nauw aan het hart ligt. Dehandschutter maakte niet alleen verschillende documentaires over de Arabische wereld (zie Arabische Liefde), hij kan zich - tot zijn grote schroom - bijzonder goed identificeren met de overijverige journalist die zichzelf in nesten werkt. Hij maakte eenzelfde situatie mee als zijn personage Steven. Dat zal de regieaanwijzingen en het inlevingsvermogen van de regisseur ongetwijfeld gefaciliteerd hebben. En of dat te zien is. In de openingsscène valt de wanhoop en spijt van acteur Mathieu Sys' gezicht af te lezen. Hoogmoed komt voor de val? Dat wordt meteen pijnlijk geconcretiseerd. De fotografie van één van Vlaanderens meest getalenteerde cinematografen Robrecht Heyvaert (Downside Up, The Allegory of the Jam Jar, Black, D'Ardennen) springt met zijn interessante cameraperspectieven meteen in het oog.

Sensationele rit met inhoud.

De confrontatie tussen Abdel en Steven is onvermijdelijk. Ze delen meer dan enkel hun Belgische nationaliteit. De strijder en de journalist zaten bij hun vertrek vanuit het 'veilige' thuisland richting Syrië op eenzelfde mentale golflengte. Hun thuissituatie bij vertrek wordt heerlijk adequaat in beeld gebracht door in de decors het (fictieve) Syrische landschap van chaos te verwerken. Als een zwaard van Damocles wordt het fatalisme van hun hoogdmoed verbeeld. Of is het een verwijzing naar hun onverstoorbaarheid? Hoe dan ook mag er een pluim gespeld worden op de hoed van art director Nicolas Vander Biest.

Steven en Abdel verschillen wel in intentie en uitrusting: de één hanteert een kalasjnikov, de ander een Nikon-spiegelreflexcamera. Maar die verschillen kunnen overwonnen worden door hun gemeenschappelijke gevoelens van desillusie en berouw. Maar zullen ze nu ze hier in deze netelige situatie tegenover elkaar staan hun gelijkenissen eer aandoen?

De visie van deze kortfilm zorgt voor een aan te raden sensationele rit met inhoud. De achilleshiel van dit soort verhalen is ongetwijfeld het actuele overaanbod. Maar Dehandschutter en zijn team overstijgen in Lost in the middle het anekdotische door onder meer een originele verhaalstructuur, puike decors en prachtige fotografie.

 

Jannes Callens