Samen met drie gepensioneerde treinconducteurs bezoekt documentairemaker Elias Grootaers, de ruïnes van het station waar ze vroeger werkten in een niet nader bepaald klein Waals dorpje. Samen halen ze herinneringen op, bespreken de dikte van de nieuwe spoorlijnen, of vertellen elkaar over de treinen die ze in hun dromen besturen. Grootaers neemt zijn tijd en heeft geen schrik om een beeld al eens langer te laten nazinderen dan nodig, wat door zijn sterk gevoel voor fotografie geen enkel probleem oplevert en het nostalgische aura van de film nog verhoogt.