De combinatie van een fotografische basis en een grafische stijl in grijstinten geeft deze animatiefilm een esthetische, ruwe film noir sfeer. Het schattige hondje van de hoofdrol lijkt voor het ongeluk gemaakt te zijn. Tegen de sombere setting van een luchthaven spelen er zich een reeks achtervolgingscènes en droomachtige parallelmontages af. De hond zal dan ook het luchtruim kiezen en vertrekken. Het beoogde miserabilisme is een beetje flets voor het onderwerp en ook aan het scenario kon nog wat gesleuteld worden. Toch werd dit een mooie stijloefening van een geëngageerde geest. De derde ster is voor de opgejaagde drum-soundtrack van Squeaky Lobster.