Jacco is een loudmouth van zo’n tien jaren oud die de wondere wereld van de biologie met hoge stem van deskundig commentaar voorziet. Maar hij heeft het over nog veel meer. Hoe hij zelf bulkt van de leiderscapaciteiten bijvoorbeeld, hoe hij toch maar mooi de mondharp meester werd en hoe de meisjes uit de buurt gewoon gék op hem zijn. Het is al snel duidelijk dat de hilarische kleine niet altijd de hele werkelijkheid vertelt. Best een begrijpelijke strategie bovendien, eens je zijn schreeuwlelijke ouders leert kennen. Jacco liegt ons en zichzelf voor dat scènes uit het gezin niet hebben plaatsgevonden of dat er op zijn minst héél wat anders werd verkondigd – bijvoorbeeld, hoe taalvaardig die Jacco wel niet is.

Een schoolkind met het ego van een wereldkampioen: Daan Bakker creëerde een prachtpersonage voor zijn eindexamenfilm. Die zit bovendien vol verhaaltechnische bravoure: Jacco is een onbetrouwbare verteller, scènes spoelen terug, decorstukken ploppen het beeld uit. Er zijn ook visuele verrasingen, zo zorgde Hollands comic book hero Floor de Goede voor prachtige tekeningen, niet alleen bij de mooie start- en eindcredits maar ook tijdens het eigenlijke verhaal: Jacco en zijn vader (die heeft toch niks beters te doen) bouwen een boshut op basis van een typisch megalomaan stappenplan, dat de Goede schitterend schetst. In thuisland Nederland won Jacco’s Film al de zogenaamde Nassenstein Startprijs, in Leuven kwam daar in de Europese competitie op het Internationaal Kortfilmfestival 2010, oververdiend de Publieksprijs bij.