Ivan's need
rating

Duur: 06 min. | 2015 | Land: Zwitserland | Regie: Veronica L. Montaño, Manuela Leuenberger, Lukas Suter | Cast: Frederic Siegel, Jonathan Wüst, Michiko Hanawa

Het dagelijkse leven zit vol met triggers die voor een zekere staat van opwinding kunnen zorgen. Je kan geprikkeld worden door een willekeurig, aantrekkelijk persoon op straat, terwijl anderen het voelen tintelen vanbinnen wanneer ze een zijden pyjama aantrekken. Qua seksuele beroering is er voor ieder wel wat wils en over de persoonlijke pleziertjes van een ander gaan we niet oordelen. Wel over die van Ivan in Ivan’s need

> KIJK ONLINE

In deze korte animatiefilm krijgt bakkersleerling Ivan rode oortjes van een wel zeer plastisch, zacht en plakkerig goedje: deeg. Lijkt gek (is het ook), maar toegegeven: er gaat bij het kneden van zo'n papje wel een seksuele connotatie schuil.

Dat zal het regietrio Montaño, Leuenberger en Suter dan ook niet zijn ontgaan. Dit collectief studeerde met Ivan’s need af aan de Luzern Hogeschool in Zwitserland, nadat het idee ontstond om een lange sjaal in te ruilen door een stel XL-borsten. In de film laat een vrouw bijgevolg Rapunzel-gewijs haar ‘balkon’ enkele etages naar beneden hangen om zo haar brood naar boven te kunnen hijsen. Leutig is het zeker, waardoor deze 2D-animatie een kleurrijke allegaartje aan dubbelzinnigheden is geworden.

Deeg-elijke animatie.

Ivan doet er alles aan om het deeg ervan te behoeden een krokant geheel te worden. Zijn obsessie is lekker gek en vormt dan ook de aandrijvingskracht van het verhaal. Het gesatureerde kleurpalet van de film geeft vorm aan zijn lusten: zijn seksuele ontpopping wringt zich visueel letterlijk in allerlei bochten – genot neemt daarbij vaak de bovenhand.

Vooral ook geluidstechnisch werkt Ivan’s need prima: met veel aandacht voor penetrerende kreuntjes en natte klanken wanneer Ivan op zijn deegnoden inspeelt.

Het broodje van Ivan’s need is uiteindelijk niet helemaal gebakken. De textuur van het zachte deeg mag in zijn fantasie nog wel gelijkstaan aan de zachtheid van een vrouwenlichaam, maar die metafoor houdt verder weinig steek. Bovendien is Ivan eigenlijk ook een beetje eng, evenals de manier waarop Mrs. Robinson haar genot quasi afdwingt. Geen hoogvlieger dus, wel een leuk tussendoortje.

 

Ellen Van Hoegaerden