In samenwerking met toneelgezelschap De Roovers, werd de theatertekst I'm Happy Men van Benjamin Verdonck, die hier de hoofdrol speelt, verfilmd door Alexis Destoop. Het werd een nogal steriele, door- en door theatrale voorstelling van twee verliefden die in allerlei onnatuurlijke poses plaatsnemen in een landschap en daarbij volkomen bewegingsloos en monotoon een tekst opdreunen. Een soort Hans en Grietje voor de meerwaardezoeker, maar wij moesten vaststellen daar niet bij te horen. De typische kunstzinnigheid die rond dit hele gedoe hangt, is even arrogant als nietszeggend. Wat Tintelaar en Stokske ja, zo heet het duo elkaar vertellen zal ergens wel de regels van het moderne theater volgen, maar wij vonden het maar niets.

Destoop mag zijn pluimen dan al verdiend hebben als visueel artiest en regisseur van artistieke videoproducties, die merites vallen in het niet als je ziet hoe weinig origineel en hoe ongeïnspireerd hij hier te werk gaat. De goedkope uitstraling en het gebrek aan visuele stijl maken geen indruk. Enkel wanneer hij zijn twee protagonisten weet vast te leggen terwijl ze, met een plastieken zakske in de hand, plaats nemen in een weids, vaak heel mooi, natuurlandschap, krijg je een interessant beeld. Maar daarvoor moet je dan wel 20 minuten wachten.

Ergens zal wel een klein publiek bestaan voor dit soort projecten, en I'm Happy Men zit ongetwijfeld vol betekenissen. Aan u om ze te zoeken.