Portret van de Waalse cinéast Paul Meyer (1920). Paul Meyer is één van de belangrijkste grondleggers van de Waalse film. Als geëngageerd filmmaker maakte hij harde films over de sociale onvrede in de jaren ’60 en de problematische situatie van de immigrante arbeidersklasse. Meyer hoort bij de generatie cineasten die de klassenstrijd voor vele anderen zichtbaar maakten. Zijn films lokten weerstand vanuit politieke hoek uit. Meyer en andere cineasten van toen, zoals Stork, Ivens, Manuel en Mordant, hadden vaak meer moeilijkheden met censuur door de overheid dan met het draaien van hun film.

Dit portret van Paul Meyer laat de man zelf aan het woord. ‘Ich hatte viel spasz’ is spijtig genoeg wat teleurstellend. Meyer vertelt over zijn leven en de moeilijkheden die hij kende. Steeds opnieuw valt echter op dat de inbreng van de maker vrij miniem is. De filmmaker haalt te weinig uit de interviews met zijn getuige. Het lijkt of zijn getuige hem tijdens het draaien overweldigde. De film bevat heel wat interessante info, maar is te lang en een beetje vervelend want er is te weinig materiaal om het boeiend te houden. Vreemd, gezien de intrigerende, professionele carrière van deze cineast. 'Ich hatte viel spasz' is zeker een waardevol document, vooral voor liefhebbers van een klassieke oral history. Als documentair portret een wat te mager beestje.