Hold Back
rating

Duur: 20 min. | 2015 | Land: België | Regie: Steffen Geypens | Cast: Ward Kerremans, Liliana De Vries, Willy Crank | Scenarist: Steffen Geypens | Producent: Jimi Abidts, Steffen Geypens

Stiekeme gevoelens koesteren voor andermans partner en alle gevolgen vandien: het is een gekend verhaal. En gekende verhalen hebben veel nodig om boven de massa uit te steken. Zo ook Steffen Geypens’ (Zien) nieuwste kortfilm Hold Back, die er helaas niet helemààl in slaagt dit waar te maken.

We ontmoeten het koppel twentysomethings Bram (Ward Kerremans) en Sophie (Liliana De Vries) en ook hun vriendengroep skaters, onder wie de verlegen Tom (Willy Crank). Tussen Bram en Tom is al snel enige spanning voelbaar, terwijl er tussen Sophie en deze laatste net een klik lijkt te ontstaan. Kruid dit vuurtje met wat alcohol en drugs, en de situatie loopt al snel uit de hand. De hamvragen die achteraf blijft hangen: “Hoe zullen ze hiermee omgaan?” en “Kunnen we hier van ‘schuld’ spreken?”

 

Geypens’ film is nog maar enkele maanden uit en heeft al heel wat mogen scoren. Vooral dan in de US of A, waar hij te zien was op het Los Angeles Cinefest, het NewFilmmakers Los Angeles festival en de Los Angeles Independent Film Festival Awards, waar het de prijs voor Beste Montage mee naar huis mocht pakken. Prijzen werden ook binnengesleept op het California International Shorts Festival (Beste Buitenlandse Kortfilm), het IndieFEST Film Awards (Award of Merit) en op het Milan Online Film Festival (Beste Cinematografie).

Wat, naar ons vermoeden, sterk heeft bijgedragen aan dit succes zijn de beeldvoering (door DOP Maximiliaan Dierickx, Tweesprong, Wien for Life) en muziek (Syndrome, Up High Collective & Amenra). Beide zijn zeer weloverwogen, wat vermijdt dat ze een aanhangsel van de plot worden. Elk shot beschikt over een doordacht kleurenschema en die contrasteren onderling met elkaar, wat het verhaal reflecteert en intenser maakt. Hetzelfde geldt voor camerabeweging. Ook de muziek draagt bij aan de eigen persoonlijkheid van de film: hoewel ze voornamelijk als moodsetter dient, zorgen de klanken op de feestscènes voor een volwaardige soundtrack.

Heerlijke beats en prijzenwinnende visuals in verder klassiek drama.

Jammer genoeg verliest de film op ander gebied wat kracht: het acteerwerk verloopt stroef en de te lange duur van sommige scènes schept wel eens de indruk dat de spelers zich niet altijd op hun gemak voelen voor de camera. Daarnaast is het verhaal gebaseerd op een weliswaar herkenbaar maar ook veelgebruikt cliché, wat het niet bepaald dankbare materie maakt om op een originele manier te brengen. 

In ’t kort: Hold Back is een dramafilm waarvan achteraf niet erg veel zal bijblijven, behalve dan misschien de beats en de visuals die de film begeleiden.

Jana Dejonghe