Dit Nederlands filmpje was al op verschillende festivals te zien en sleepte al ettelijke prijzen in de wacht. En een verrassing is dat niet - er valt immers veel te genieten. "Het verborgen gezicht" gaat over een jong meisje die bij haar oma gaat logeren, en de film is doordrenkt van die dromerige, nostalgische sfeer die je met de kindertijd associeert. Zo richt de camera zich vaak op details die enkel een kinderblik zouden opvallen en voorziet de toch wel zeer fraaie belichting het huis van oma van een toepasselijk betoverende sfeer. En waar films met kinderen vaak ontsierd worden omdat ze moeten “acteren”, is het jonge meisje hier niet alleen geloofwaardig, maar ook bijzonder sterk aanwezig.
Helaas moet er ook nog een verhaaltje verteld worden en gebeurt dat niet op de meest vlotte manier. Oma en kleindochter in een psychologische horrorfabel zal er op papier heel leuk uitgezien hebben, maar op film kabbelt de plot aan zo'n geriatrisch tempo voort dat spanning of verrassing ver te zoeken zijn. Gelukkig blijft de film ook in de zwakke momenten stylistisch overeind, en zo kun je toch, tot het einde van de rit, blijven genieten van de fraaie beelden en de unieke sfeerschepping.