Ghajaana draait om de jaloezie tussen twee zussen. Zij leven op een chaotische, carnavaleske plek tussen mensen met elfenoren. Tziganes zus is populair en treedt op in een Cirque du Soleil achtige setting -ze declameert Tziganes gedichten terwijl ze letterlijk in de touwen hangt. Tzigane is het manusje van alles, dat met lede ogen moet toezien hoe zuslief het succes aan haar heeft te danken en ondertussen haar vriendje inpalmt. Uiteindelijk zal de zogenaamde Hertog van Ghajaana een bepalende rol spelen in de vete tussen de twee.

Deze hoogst originele kortfilm schetst een archaïsche omgeving, die allerminst oubollig is. Kleur en levendigheid zijn overal. De naam van de protagoniste maakt de link met Kusturica evident, maar Ghajaana's uitgekiende set design zorgt voor een heel eigen universum en zo voor een cinematografische prestatie. Bovendien werpt vooral Kirsten Pieters als Tzigane zich zo voluit in de strijd dat ze gaat ontroeren, of je de gebrachte gedichten nu kunt smaken of niet.