A Gentle Night
rating

Duur: 15 min. | 2016 | Land: China | Regie: Qiu Yang | Cast: Li Shuxian | Scenarist: Qiu Yang

Meer dan dat het “fucking awesome” was kon de Chinese regisseur niet uitbrengen toen hij voor zijn kortfilm de Gouden Palm mocht afhalen tijdens het laatste filmfestival van Cannes. Verwachtte de filmmaker dat hij de prijs zou krijgen? Misschien wel. Voor wie de volledige Officiële Kortfilmcompetitie had gezien - zo’n negen films - sprong er duidelijk maar één film boven de rest uit: A Gentle Night van Qiu Yang. Zijn “fucking awesome” was dus volledig terecht.

 

 

 

De nacht voor het hoofdpersonage in Yangs film is echter weinig ‘gentle’. Mondjesmaat geeft de regisseur informatie prijs; een wanhopige moeder krijgt het daardoor steeds benauwder. Haar dochter is  verdwenen, nadat ze het kind een slag in het gezicht heeft gegeven. De avond start bij het aangeven van de vermiste persoon en eindigt met een potentiële vondst.

Het is Yang echter niet om puur sentiment, noch om hypersensatie te doen. Zijn film is verstild, prachtig geschoten en de akeligheid zit hem in het ongewisse. Die unheimlichkeit sluipt zich een weg rondom de moeder, haar verstikkend haast. Haar schuldgevoel weegt steeds zwaarder door.

 

Unheimlichkeit verstikt een radeloze moeder.

 

Yang isoleert de radeloze vrouw van de rest van de wereld. De omgeving reduceert haar vertwijfeling tot een vervelende stoorzender. Omstaanders zijn zich van geen kwaad bewust: niemand geeft een kick.
Het slot van de film geldt dan ook als extra pijnlijk summum van die gevoelsmatige discrepantie, wanneer aan haar zoektocht dan toch tot een einde lijkt te komen. De ironie is compleet: met vuurwerk op de achtergrond en feestvierende mensen op de geluidsband, stort een kapotte moeder zich ter aarde.

De regisseur levert met deze film een krachtige karakterstudie af. Elk shot is bovendien een ijzersterk plaatje. De concurrentie was behoorlijk laag binnen de competitie – het moet gezegd –,  maar dat maakt deze film geen minder terechte Gouden Palm-winnaar.   

 

Niels Putman