Simon Fitzmaurice is ongetwijfeld een hopeloze romanticus. Zijn film is met afstand de meest lieve uit de competitie. Phillipa werkt in een fish and chips, ze ziet iedere dag Paul, bewaker bij de tegenoverliggende bank, zijn routine afwerken. De sigaret die hij verstopt in zijn handpalm, het schuifelen met zijn schoenen, het staren naar de boomtop. Enkel kijkt hij niet naar de boomtop, maar naar haar.
Hopeloos melig denkt u, gelukkig niet. Schattig en naïef, dat zeker, maar nooit storend flauw.