Sam Louwyck kruipt met veel poeha in de vermassacreerde huid van Lucien, de gegriefde "Frontman" van een pijnlijk slecht muziekgroepje. De band wordt met fragiele draadjes bijeengehouden dankzij het dictatoriale, extreem agressieve en haast psychopatische optreden van de teergevoelige, cokesnuivende pooier. De andere leden van de groep liggen wat men noemt serieus onder de sloef en lijken bij elk woord dat uit hun mond ontsnapt voor hun leven te vrezen.