Echo
rating

Duur: 19 min. | 2015 | Land: België | Regie: Joachim Huveneers | Cast: Lize Feryn | Filmschool: St Lukas

Eén van de meer experimentele afstudeerwerken van Sint-Lukas Brussel in 2015 was Joachim Huveneers Echo. In zijn semi-surrealistische film waarin we In Vlaamse velden-ster Lize Feryn herkennen, creëert de regisseur een mysterieuze, bevreemdende sfeer zonder de kijker echter helemaal aan z'n lot over te laten.

In Echo maken we kennis met Adam, een jonge gast die verschillende keren een meisje in een zwart kleedje en een Venetiaans masker ziet opduiken. Een reeks visioenen, zo lijkt het wel. Blijkt ze later het verdwenen meisje Yuna te zijn. De logische vraag die hieruit volgt is: waarom heeft Adam, die er duidelijk niet altijd helemaal bij is, visioenen van een vermist meisje? De hele film baadt in een droomachtige sfeer zodat de kijker, net als Adam zelf, nooit zeker kan zijn wat echt is en wat niet.

Veel interpretaties mogelijk in deze combinatie van surrealisme en thriller.

Huveneers combineert surrealistische en thrillerelementen. Als kijker is identificeren met een personage niet mogelijk, wat samen met de beklijvende geluidsband van de film voor een bevreemdend effect zorgt. Je wordt buiten de film gehouden, terwijl je tegelijk een weg erin wil zoeken en het mysterie probeert op te lossen.

De regisseur steekt in een genre dat niet gekend staat voor zijn narrativiteit toch een verhaal. Daar slaagt hij voor het grootste deel in, maar dat gaat voor een deel ook ten koste van de personages. De film laat je meer focussen op het plotmatig verleden, eerder dan een inzicht te bieden op wie Adam is. Ondanks het feit dat er heel veel interpretaties mogelijk worden gemaakt, lijkt de film daarom wat teveel te herhalen en blijft wat ter plaatste trappelen. Het geheel blijft daardoor wat steken tussen twee ideeën.

Jana Dejonghe