In Earthbound ontmoeten een eenzame regenworm en een even wanhopige rups elkaar. Ze worden verliefd en vormen een koppeltje, net als de gelukkige paartjes rondom hen. De morning-after komt als een koele ontnuchtering wanneer blijkt dat de rups in een asociale cocon zit. In één twee drie zit de transformatie er al op en verrijst de geliefde als een prachtige vlinder. Opnieuw gedoemd tot loner, doolt de regenworm rond, tot het sublieme moment waarop zijn crush hem redt van een vijandiggezinde mol.

Earthbound overleeft als tekenfilm, maar meer dan een bepaald schattigheidsgehalte haalt het niet. De kinderlijke tekeningen, oppervlakkige verhaallijn, voorspelbare clichés en snelle evolutie zijn ideaal voor kindjes. Voor volwassenen is het allemaal net iets te snel gepasseerd. Hoewel de aandoenlijke muziek serieus zijn best doet om er een tear jerker van te maken.