Der Beste begint met een cheap ogende stripverhaal-begingeneriek die iets wegheeft van een kruising tussen Rik Ringers en een foute eighties Dick Tracy. Het scenariogewijs al even slecht geschetste hoofdpersonage arriveert op de lange oprit van het - uiteraard - afgelegen, door bos omgeven kasteel. De man - meer private investigator dan 10 Sherlocks bij elkaar - is er op uitnodiging van een mysterieuze dame om zijn diensten te bewijzen. Welke deze dan juist zijn, zullen we om de 'spanning' erin te laten in het midden houden, maar laten we stellen dat we een sterk vermoeden hebben dat Jysch dan wel Borowski van zichzelf denken dat ze kunnen tekenen.

Dat we geen fan van deze kortfilm zijn, weze wel duidelijk. Het helpt dan ook niet echt een Duitse kortfilm in het Engels te laten dubben door - evenzeer Duitse - acteurs die noch qua acteerprestaties, noch op het gebied van Engelse uitspraak enige spreekwoordelijke Käse gegeten hebben. De inspiratieloze setting, de vreselijke begingeneriek, het feit dat de regisseurs zichzelf adverteren door "Introducing a NEW DIRECTION in Movies, We dare you to see!" op de cover van hun VHS te drukken, is, ondanks de ongetwijfeld ironische bijbedoeling, nauwelijks te vergeven. Maar het is het vreselijke einde dat de film finaal de das omdoet.

Duitse cinema mag dan momenteel weer (terecht) hip zijn, deze kortfilm is dat alvast niet.