Oud-Vlaanderen, alweer. In het openingsshot zien we een flagrant glossy overbelichte Leuvense stoof. “Ik zie, ik zie wat gij niet ziet. Onze twijfelaar, onze toekomst”, klinkt het. Een jongeman op klompen timmerde zelf een bed inéén om zijn zwangere vrouw terwille te zijn. “Schoon hé. Onzen droomtroon”.

Zap, en we zitten in de tegenwoordige tijd. Jeroen Van Dijck (Het Eiland, The Sunflyers) en zijn vriendin gebruiken diezelfde twijfelaar. Het koppel kampt met relatiecrisissen allerhande, die de man des huizes handig oplost door het bed van een paar verse spijkers te voorzien. Dit totaal ongeloofwaardige dubbeldrama is erbarmelijk belicht en heeft op de koop toe een saai scenario. Zelfs de stem van Sien Eggers, die je eventjes over de telefoon hoort als panikerende moeder, kan de boel niet redden. Goeie acteurs maken nog geen goeie kortfilm.