Ton, een Nederlander staat zijn eerste dag voor de klas in een Nederlandstalige school in Schaerbeek met een hoge concentratie migrantenjongeren. Hij is al de vierde leraar Nederlands van dat jaar, de vorige gaat nu naar een psychiater. Geen gemakkelijke opgave dus en zijn collega’s waarschuwen hem voor ‘moeilijke’ klassen en ‘speciale’ leerlingen.

En ja, de studenten houden hem voor de gek, weigeren te doen wat hij zegt, geven brutale antwoorden, lokken hem uit zijn hol. Kortom ze testen hem op alle mogelijke manieren uit wat niet altijd tot mooie situaties leidt. Leraar Ton laat zich van zijn kant ook niet kennen en stuurt aan op een harde aanpak voor degenen die niet mee willen werken.

De louter registrerende aanpak is de enige juiste keuze voor een dergelijk delicaat onderwerp en dat heeft de regisseur goed begrepen. De keuze voor zwart-wit onderstreept de objectieve registrerende en houding die de camera zich aanmeet. Een boeiend relaas over een moeilijke problematiek.