Elvira is een Spaanse tiener en dochter van een prostituee. Ze schaamt zich voor haar moeder. Ze gaat meer en meer met haar vriendin Vera op stap om jongens te versieren. Die neemt ze mee naar huis, waar ze hen voor de deur laat staan. “Maquillaje es camouflaje” zingt Els Pynoo. Veel make-up, stoere kleren en dito praat, maar eigenlijk nog een jong meisje.

Opgroeien, zich afzetten tegen ouders, ouder willen lijken dan men is. Eva Cools wil vanalles vertellen over volwassen worden en over moeder-dochterrelaties. Potentieel zeer interessant, en bij momenten overtuigend verteld, maar het had allemaal wat meer uitgepuurd gemogen. Ook de nogal geforceerde manier waarop Cools per se grappen lijkt te willen maken over het bij Johnnies welbekende merk De Puta Madre, draagt niet bij tot de spankracht van het scenario.

De Puta Madre mist ook het acteertalent om écht te overtuigen. Chara Calvois is meer dan behoorlijk als moeder, maar Carmina Lemoine (Elvira) en Paula Fraile (Vera) zijn niet altijd even geloofwaardig.

Visueel overtuigt De Puta Madre met zijn consequente keuze voor de nacht, hevig rood en neonlichten wel. Moeders en dochters, hoeren, zingende vrouwen en hevig rood. Almodovar is niet ver weg.