De Belgische regisseur Arno Dierickx woont en werkt in Nederland waar hij al enkele tv-series, een langspeler en de kortfilm Bezet regisseerde. Met De Maan Is Kapot
sleepte hij het Gouden Kalf voor de Korte Film in de wacht, de grote prijs van het Nederlandse Film Festival. Dit poëtische drama verdient alle lof voor een geslaagd experiment waarbij Dierickx harde realiteit en troostende fantasie met elkaar vermengt.

Een nerveuze, alleenstaande vader probeert met handen en voeten zijn zoontje Jack in bed te krijgen. Tot de kleine ontdekt dat “de maan kapot is”. Vanaf dat moment laat de vader zijn ongeduld varen en laat zijn inlevingsvermogen spreken. Hij duwt het bed met zoon en al uit een duizelingwekkend hoog raam en komt in een andere wereld terecht. De twee zijn plots beste maatjes, overwinnen samen elk euvel en belanden uiteindelijk op de maan. Ze beginnen met stoepkrijt aan de reparatiewerken, wat een feeëriek beeld oplevert.

De opening van de film zet je even op het verkeerde been, maar al gauw blijkt dat dit geen clichématig verhaal is over gescheiden ouders. Aanvankelijk leven vader en zoon naast elkaar, hoewel ze allebei een zichtbare tristesse in hun ogen dragen. Tot ze plots een extreem close superteam vormen en ook hun communicatie eindelijk de essentie raakt. Via de stilistische overgang van een realistische wereld naar een fantasiewereld in animatie, wordt duidelijk dat de twee een gedeeld verdriet trachten te verwerken via een alternatieve weg. Op de maan treffen ze immers een sprakeloze moeder aan en botsen hun gesprekken op haar pijnlijke stilte. Er schijnt dus meer kapot te zijn dan de maan alleen. Op het moment dat de harde waarheid doordringt, rolt het zoontje van het illusoire in het vacuüm en begint zijn weg terug naar de aarde.

Het scenario zit knap in elkaar en brengt spanning en verrassingen. De overgangen tussen de verschillende werelden verlopen logisch en zorgen voor een emotionele (ont-)lading. De camerabewegingen zijn functioneel afstandelijk en dynamisch. De acteurs vertolken hun rol op een geloofwaardige maar beheerste manier. Kortom, De Maan is Kapot getuigt van de ambitie om een zwaar thema op een artistieke manier uit te beelden.