‘Het grote ongeduld’ is zeer letterlijk te nemen in deze documentaire over een beginnende rockband. De ambitie van de rockers is doorheen de hele film te voelen door een soort aanstekelijk rock rally-gevoel. Ook de dynamische montage en de karakters van de getuigen maken het geheel zeer vermakelijk. De soms onzuivere klank op het podium is relatief verdraaglijk, omdat het de romantiek van het verhaal onderstreept. Meteen haal je als kijker herinneringen op aan een rokerig jeugdhuis waar een groepje jonge goden het beste van zichzelf geeft. De aankomende sexy motherf***s zijn zelf ook duidelijk gesteld op de aanwezigheid van de camera’s, zo lang het hen maar helpt bij hun doorbraak.
'Dans la Cour des Grands' is een eerlijk en romantisch portret en hopelijk ook een leuke herinnering voor wanneer de heren daadwerkelijk zijn doorgebroken.