Een imposante, continu aan sigaren lurkende Ward De Ravet is de opa van een kereltje (de talentvolle Foeke Van Haver) dat al die rook niet meer kan verdragen. Ze starten een psychologische oorlog en worden daarbij omringd door een zowaar ingetogen Karlijn Sileghem en een typisch groteske Stany Crets.

Dag Opa twijfelt tussen ironie en melancholie. In combinatie met de fifties schorten en dikke brillen levert dat een inhoudelijk te oudbakken geheel op. Het leuke uitgangspunt wordt erg lang uitgesponnen en dialoog is er nauwelijks. Cameraman Frank Vandeneeden (Een Ander Zijn Geluk, The Sunflyers) schoot dan wél weer sterke beelden van de elkaar door kieren bespiedende personages. Ook de muziek van Piet Goddaer zorgt ervoor dat Dag Opa een vreselijk betitelde, maar al bij al lekker wegkijkende kortfilm is.