In het filmpje Cutecutecute van de uit Oostenrijk afkomstige Clemens Kögler krijgen we schattige, maar wenende, Kawai-figuurtjes te zien. Normaal worden deze typisch Japanse animatiefiguurtjes gebruikt voor educatieve doeleinden. Ze leren hun jonge kijkertjes tellen of dierengeluiden onderscheiden. Kortom, het zijn kleine mascottes die onze allerkleinsten door de dagdagelijkse handelingen moeten leiden. Maar Clemens Kögler laat beeld en tekst contrasteren, de figuren zijn nog altijd even schattig maar hun woorden zijn dat allerminst en geen enkel actueel thema blijft hierbij onbenut: Facebook, shootings, terrorisme, kindermishandeling,...

Doordat deze techniek van uitersten bij elkaar plaatsen al zoveel gebruikt is, mist het filmpje een beetje zijn effect maar op vlak van maatschappijkritiek waren de kawai-figuurtjes wel een geslaagde keuze. Niet alleen staan ze symbool voor een maatschappij waar de schijn hoog moet gehouden worden maar ook voor een naïeve onschuld die zelfs de figuurtjes niet kunnen volhouden. Door ze te laten wenen hekelt Clemens deze onschuld en toont hij aan dat het leven niet zo schattig is als sommige beelden laten uitschijnen.