Frank en Alex delen een onmogelijke liefde. Want Frank heeft naast Alex ook nog een ‘echt’ gezin. De twee trekken er op uit, op zoek naar privacy. Maar die lijkt - met dank aan de gsm - zelfs op een hotelkamer niet echt te vinden. Wat volgt is een zoektocht naar liefde en macht, en een einde dat er niet om liegt.

‘Een originele benadering, geïnspireerde regie, uitstekende casting, ontroerende en verrassende sfeer, …’ Op de Belgische Kortfilmcompetitie van het Filmfestival Gent 2004 kreeg Cologne naast de hoofdprijs ook heel wat mooie complimentjes gepresenteerd. In datzelfde jaar was de jury van het Internationaal Kortfilmfestival in Leuven het hiermee eens.

En daar zit wel wat in. De plaatjes zijn dikwijls mooi, de verhaalwendingen op zijn minst verrassend. En de acteerprestaties van zowel Sara Deroo als Geert Van Rampelberg zijn meer dan enkel goed. Maar toch mist Cologne juist dat tikkeltje dat hem tot onbetwistbare prijzenwinnaar maakt. Het geschetste portret is intiem, en de vertelling onvoorspelbaar emotioneel. Dat past perfect bij het weinig rationele gedrag van Alex. Maar juist deze onberekenbaarheid leidt soms tot een vrijgeleide qua fantasie. De gebeurtenissen wankelen soms op de rand van het gratuite. Desalniettemin pàkt Cologne, ondermeer door de extreme close-ups van de hoofden van de twee protagonisten. Obsessie bestaat, Beels heeft het bewezen