Een zwaarmoedig gothisch gedicht vertelt in voice over een jongeman die zijn herinnering aan een jeugdvriendin maar niet kan loslaten. Vergeefs gaat hij op zoek in een oud kasteel waar ze vroeger met elkaar speelden. Meer dan het gedicht woord voor woord illustreren doen de beelden niet. Bovendien doet de goedkope beeldkwaliteit denken aan die van de typische historische tv-docudrama's met veel flou afgewisseld met scènes die baden in een soort goddelijk gelig licht. De melancholische poëtische sfeer die de regisseur hopeloos probeert op te wekken gaat grotendeels de mist in.