Danielo staat op het punt het ouderlijke huis te verlaten om samen te gaan wonen met zijn vriend, Marcos, wanneer zijn ouders onverwacht omkomen in een verkeersongeluk. Op slag is zijn situatie helemaal veranderd en wordt hij verantwoordelijk voor zijn jongere broertje, Lucas. De twee broers leren naar elkaar kijken met andere ogen terwijl Marcos zich in de nieuwe familie tracht in te passen. Tussen videospelletjes en glazen melk, pijn en teleurstelling moeten ze alledrie leren samen te leven.

De relaties tussen de personages worden op een beklijvende en niet-sentimentele manier duidelijk gemaakt. De regisseur weet een goede opbouw tot een sterk einde te leiden. Een simpele, mooie film over verlies.