Met Bitte Wenden heeft Joris Bergmans een vreemd en verwarrend kortfilmpje op zijn naam staan. Maar die verwarring speelt zich eerder af in het hoofd van de toeschouwer dan dat ze inhoudelijk wordt meegegeven met als gevolg dat we ons eerder op het terrein van de onduidelijkheid bevinden.

In het begin zien we een vrouw liften die wordt opgepikt door een jonge man, doorheen het filmpje wordt er van plaats verwisseld, letterlijk en aan de hand van camerastandpunten: je weet geregeld niet wie er nu rechts of links in de auto zit. De desoriëntatie wordt, vooral voor de personages, nog eens extra in de verf gezet door de op hol geslagen gps die in een taal spreekt die ze niet begrijpen. Het thema biedt zeker veel mogelijkheden maar wordt hier nogal stroef tot stand gebracht waardoor de nagestreefde thematiek niet ten volle tot leven komt. De verwarrende elementen zijn slordig ingezet en zonder duidelijke lijn. Ook de dialogen verlopen nogal bruusk en met momenten zelfs ongeloofwaardig. Zelfs verwarring heeft in zijn opbouw een rode draad nodig.

Maar de inhoudelijke haperingen weet Joris Bergmans ruimschoots goed te maken op grafisch vlak en het is duidelijk dat qua stijl en ideeën of thematiek deze jongen ons wel iets interessants te vertellen heeft. Verwarring is nu eenmaal geen eenvoudig thema en daardoor legt hij de lat en de uitdaging hoog voor zichzelf. Misschien is dit filmpje inhoudelijk een gemiste kans maar deze jonge regisseur is zeker iemand om in het oog te houden.