Sara De Bosschere en Dirk Roofthooft spelen ouders die hun zoon verloren zijn. De camera hanteert een beschrijvende vertelstijl en concentreert zich vooral op de moeder. Die beeldvoering is goed doorgetrokken en regisseur Maurits Wouters weet aanvankelijk ook met het verhaal te prikkelen.

Toch blijft er aan het einde iets te veel open om tot een afgerond filmverhaal te komen, anderzijds wordt het karakter van de moeder dan weer iets te weinig uitgewerkt om een duidelijke profielschets te tonen. De film blijft dan ook schipperen tussen die twee uitersten.