|
Een klein meisjes sees dead people, meer bepaald haar overleden vader.
Als ze thuis piano speelt, denkt ze dat papa nog altijd naast haar zit. Als ze ook overdag begint te ontsporen, slaat de schoolpsychologe alarm.
De meeslepende pianoriedel en het schattige meisje ten spijt, missen andere hoofdrolspelers – en al zeker de figuranten naturel. Elke handeling doet 'gespeeld' aan. Vooral de begrafenisscène is klungelig. Jammer, want latere onthullingen bereiken meer het soort mystiek waar de regisseur naar zoekt.
Bekijk de teaser van dit afstudeerfilmpje hier op youtube.
Jan Sulmont |