Alec is een ambitieuze kerel. Hij wil de ultieme paintballkogel ontwerpen: tot op de millimeter precies, ook op lange afstand, én goedkoop om te maken. Zijn droom: de grote prijs binnenhalen op de Canadese Bullet Awards. Zijn baantje in een paintballbedrijf lijkt een prima startpunt, maar dat is buiten Alecs baas gerekend. “De kolonel” heeft geen oren naar zijn frisse ideeën: “Ge moet niet denken, dat doet de firma wel voor u”. Na ettelijke proefjes in zijn zelfgebouwde laboratorium is het op een dag toch zo ver: fier als een gieter komt Alec met de perfecte kogel op het werk aan. Maar wanneer de sceptische kolonel beseft dat zijn sullige assistent hem wel degelijk overklast, begint er een venijnig kat-en-muisspelletje. Voor wie geen adrenalinekick krijgt van een partijtje paintball heeft A Direct Hit weinig te bieden. Technische mankementen leiden af van het verhaaltje: denk aan haarscherpe kamerplanten en deuren achter de rug van wazige personages, een geluidsband die volledig wegvalt en onhandige close-ups die overduidelijk onder andere omstandigheden zijn opgenomen. Inhoudelijk valt de film tussen twee stoelen: te klunzig om een actiefilmpje te zijn, te braaf om een van de pot gerukte sketch te worden. De acteerprestaties maken wel wat goed, zeker als je bedenkt hoe weinig materiaal de cast krijgt om mee aan de slag te gaan. Maar de personages blijven van karton en elke scène gaat recht op zijn doel af, zonder omwegen of weerhaakjes. Precies en goedkoop.