Roman Klochkov's afstudeerfilm Administrators was een groot succes. Hij won niet alleen de animatieprijs op het IKL 2006, maar ook nog eens prijzen op het Filmfestival Gent, de Canvasprijs op Het Grote Ongeduld, enkele prijzen op het Anima festival en kreeg onlangs nog een speciale vermelding op een animatiefestival in Cordoba, Argentinië. Momenteel is Klochkov present in de competitie voor Vlaamse animatiefilms met zijn nieuwe film Samen Lachen = Samen Leven.


Naast vooropgenoemde prijzen waren er nog een hele reeks festivals waar Administrators werd geselecteerd. Heb je de wereld afgereisd dan, het afgelopen jaar?

Ik ben nog steeds op geen enkel buitenlands filmfestival of kortfilmfestival geweest. Stom hé. Je weet, mijn kortfilm gaat over bureaucratie. En die weerspiegelt mijn eigen situatie: ik heb problemen met mijn verblijfsvergunning en die situatie is dit jaar nog steeds niet opgelost. Door het onzekere verblijf hier nam ik geen risico's om af te reizen naar Annecy, Montréal, Ottawa en de andere internationale festivals waarvoor Administrators was geselecteerd.

Mijn afwezigheid daar maakte waarschijnlijk geen goede indruk. Altijd spijtig als de filmmaker zijn film niet persoonlijk kan presenteren op een festival. Ik miste de feedback van het internationale publiek en de jury's. Ik leerde geen nieuwe filmmakers kennen en zag nauwelijks nieuwe korte animatiefilms. Voor een cineast is dat een schande.

Gelukkig waren er nog de Belgische festivals…

De meest frappante ervaring was toen mijn film ergens startte met een beeldverhouding van 4:3 in plaats van 16:9. Toen zakte ik echt wel onder mijn stoel… . Het gebeurt soms nog, die foute projectie. Belachelijk misschien, maar dan loop ik altijd zenuwachtig rond.

Prijzen winnen op festivals is natuurlijk leuk. Het zorgt voor verbazing, verheuging en ontspanning tegelijk. Maar als ik moet kiezen, dan denk ik aan het allereerste festival. Dat was het Filmfestival Gent, waar Administrators in première ging. Ik nodigde vrienden uit die mijn film nog niet hadden gezien hadden en was onder indruk van de prachtige Vooruit Theaterzaal. Het is een speciaal gevoel als jouw film voor de eerste keer op het grote scherm wordt geprojecteerd. De eerste keer vergeet je niet, hé. Met de publieksprijs op het IKL was ik ook enorm blij, want ik had hem niet verwacht. Het publiek heeft mijn film gezien en goed bevonden, zelfs bekroond. Een heerlijk gevoel!

Blijf je voorlopig in België werken?

Ik zou graag verder animatiefilms, illustraties, schilderijen en alle andere creatieve dingen willen maken. De bedoeling is inderdaad om dat in België te doen. Filmmaken in de twee landen is vergelijkbaar als hemel en aarde. In Kazachstan heb ik geen kansen om met film bezig te zijn. Qua middelen en nationaliteit kan ik me daar echt niet verder ontwikkelen. Hier voel ik me meer (artistiek) aangesproken. Een culturele verrijking van beide kanten, zo hoop ik toch.

Waar ben je nu mee bezig?

Momenteel doe ik stages voor mijn lerarenopleiding. Maar begin oktober vernam ik dat ik ontwikkelingsteun en professionele begeleiding voor mijn volgende film zal krijgen van het VAF. Dat is… schitterend! Ik zal dus een volgende film kunnen maken. Die zal draaien om dingen die ik heel goed ken en me heel nauw aan het hart liggen. Maar eigenlijk staat het idee nog niet ver genoeg om breed aangekondigd te worden… (lacht).

Jan Sulmont