De opvallende soundtrack van samba en flamenco zet de toon voor dit verhaal over een passionele maar onbenuttigde romance tussen een bloem en een ventilator. Zowel visueel als inhoudelijk een erg atypische Plympton maar met een verbluffend resultaat. Soms schippert de vertelstem (Plymptonfan Paul Giamatti uit American Splendor) op het randje van pathetisch maar de ongelukkige liefdesgeschiedenis blijft desondanks erg innemend. Dat is vooral te danken aan de vloeiende, bijna vloeibare tekenstijl die op schitterende wijze uiting geeft aan de woelige gevoelswereld van schijnbaar levenloze objecten. De prachtige heldere zwart-wit tekeningen met af en toe een spatje kleur benaderen de perfectie.