Eerst en vooral een technisch detail: van achter de camera is zoomen misschien heel erg leuk, maar - bewuste keuze of niet - het resultaat is soms ronduit irritant. En dit is niet het enige dat rammelt aan Sla Tilbaka. Acteerprestaties zijn niet altijd even goed, en vooral naar het einde toe geraakt het scenario wat uit balans. Dit laatste heeft veel te maken met de flauwe moraal die de hele inhoud schraagt. Een gevoelig thema als jongerenmishandeling verzandt hierbij tot een puberaal cliché dat net iets te veel heil ziet in een destructief jeugdig verzet tegen de grote boze mens. Inhoud is misschien niet alles, maar het verbrodt soms toch heel veel.