Liefde is… god weet wat. Maar dat het kan leiden pijnlijke taferelen staat vast. Op dit gegeven speelt J’Attendrai Le Suivant nogal gemakkelijk in. De hoofdacteur speelt goed zijn rol; de clue is waar het -zoals wel vaker in kortfilm - bijna volledig om draait. Het opzet is zeker geslaagd. Want deze kortfilm werkt feilloos toe naar de catharsis op het einde van de film. De afloop voelt tegelijk zo tragisch pijnlijk en grappig, en om deze ervaring is het allemaal te doen. Maar voor een uitzinnig enthousiasme zorgt dit zeker niet. De pret of impact is te veel afhankelijk van de onverwachte verrassing op het einde. En dit gebrek maakt het geheel toch wat dun.