Wist u dat de eerste langspeelfilm die wij ooit in ons leven zagen een animatiefilm was? Uiteraard betrof het een prent uit de Disney-stal; en toch: nooit zullen we vergeten hoe we als vijfjarige uk maar piekerden hoe een klein legertje tekenaars het talent en de guts hadden om met enkele simpele penseelstreken de illusie van Aristokatten leven in te blazen, haast alsof je lood in goud verandert.

Dertig jaar en een levenslange fascinatie voor de zevende kunst later, hebben we nog steeds een haat-liefdeverhouding met animatiefilms. In het beste geval krijg je een onvergetelijke aha-erlebnis en surf je als toeschouwer op wolkjes naar huis (denk pakweg Tim Burtons onovertrefbare Nightmare before Christmas of Myasaki’s wonderlijke, op onze zustersite met vier sterren bekroonde Spirited Away). Anderzijds lijkt het ons of, naarmate de technologie met rasse schreden vordert, computers soms de ziel uit het verhaal zuigen. Alhoewel. Denk aan het op de kutsite eveneens met vier sterren bekroonde Ratatouille en geniet bij de gedachte alleen al.

Ons punt van deze veel te lange inleiding is: een animatiefilm kan garant staan voor pure, onversneden magie, haast alsof je de poëzie in plakjes uit de lucht kan snijden. Alle lof dus voor de organisatoren van Anima, het Belgische festival rond animatiefilms in het Brusselse Flagey-gebouw. Van 12 tot 20 februari beloven de programmatoren u om –in hun woorden- “uw hoofd te verfrissen, uw geest te verhelderen en uw hart te verwarmen.” Nou nou.

Toch lijkt de animatiefilmkuur die Anima in eerste instantie is, inderdaad wel het ideale medicijn tegen een winterblues te behelzen. Alleen al de openingsfilm Mary and Max van de Australische Adam Elliot –die eerder een oscar won met zijn kortfilm Harvie Krumpet - doet ons zin krijgen om een weekje te gaan wonen aan het Flagey-gebouw. Later deze week volgt overigens nog een artikel dat geheel geweid is aan deze Elliot. Maar er is meer, veel meer.

Als u geen kat in de zak wil kopen, kan u misschien een film uit de internationale competitie meepikken. Tien fonkelnieuwe langspelers die de voorbije 18 maanden werden afgewerkt, hengelen naar uw goedkeuring: vijf voor volwassenen en vijf voor kinderen. Verder kan u zich vergapen aan maar liefst 203 kortfilms, in een nationale en een internationale competitie, gespreid over 9 internationale (7 World Shorts en twee kinderprogramma’s) en twee Belgische programma’s (Dit is Belgisch).

Uiteraard is Europalia China de programmatoren van Anima niet ontgaan en dus is er een heel luik rond de Chinese animatiefilm met onder meer films van de befaamde afdeling animatie van de universiteit van Beijing en een retrospectieve van de Chinese animatiegoochelaar Sun Xun. Nog meer retrospectieven? Wat dacht u van eentje rond de actuele animatiefilm in Zweden? Of eentje rond de Hongaarse school voor animatiefilm van de –what’s in a name- Moholy-Nagy Universiteit in Boedapest?

Een filmfestival heeft natuurlijk ook jury’s en gasten (onder meer Raoul Servais komt er de dvd van zijn langspeler Taxandria voorstellen). Maar u voelt hem ondertussen al aankomen als een olifant op legerbottines: het programma zit tjok- en tjokvol. Dat er dus nog een scheepslading andere (inter)nationale gasten komt piepen, dat er een hele rits aan thematische filmprogramma’s is, dat er een lange, heel lange Animeernacht is, dat en nog veel ander lekkers vindt u hier.

Want, laat ons wel wezen; Anima, dat is: verdwalen, verwonderen en ontdekken. Laat de magie nu beginnen.