|
Het Brusselse Argosfestival brengt jaarlijks een selectie van audiovisuele kunstvormen die zich op de rand van film, kunst en nieuwe media bevinden. Experimenteel? Jazeker, maar rent u nu niet meteen al weg. Argos wil zich juist afzetten tegen dat soort hokjesdenken en in het uitgebreide aanbod vind je naast videokunst, installaties en performances ook experimentele fictie of documentaire terug. De selectie was zoals elk jaar opgedeeld in een aantal grotere thematische deelprogramma’s.
Multipistes
Deze tentoonstelling die plaatsvond op verschillende locaties focust op een generatie jonge Franse kunstenaars die de klassieke verbanden tussen kijker en scherm deconstrueren. De meeste installaties werken sterk op de suggestieve kracht van geluid en van woorden. Zoals ‘Le Hurloir’ van Christophe Royoux, waarin via een apparaat de geluiden van een familie in Reunion (Madagascar, een ex-kolonie van Frankrijk) in real-time naar het Brusselse Etablissement d’En Face getransfereerd worden. Een zoektocht naar het creëren van multipele en flexibele globale netwerken. Maar ook een zoektocht naar nieuwe niet-representatieve vertelvormen waarin veel ruimte wordt gelaten aan de toeschouwer. Dit is ook het geval in het werk van Olivier Bardin, ‘Through The Looking Window’ waar een tekst van Lewis Carroll’s ‘Alice Through the Looking-Glass’, voorgelezen door de Franse acteur Lou Castel, wordt geconfronteerd met de heldere stem van Sylvie Caspar (bekend als omroepster van Arte) die Robespierre’s Constitutie van Frankrijk uit 1793 voorleest.
Black & White Outs
De cinema wordt tot zijn meest materiële vorm herleid in deze selectie van monochrome werken. Curator Paul Willemsen kiest voor films waarin het scherm zwart blijft of maagdelijk wit en enkel de klankband de kijker -die grotendeels op zichzelf wordt teruggeworpen- op weg helpt. Er is werk van Stan Brakhage te zien maar ook recent Belgisch werk van Michel Lorand en Joëlle Tuerlinckx. De installatie ‘The Dead’ van Susan Philipsz, reflecteert over het vergaan van de tijd, zichtbaar gemaakt in de strepen van het verslijtende zwarte filmbeeld. Ondertussen leest een stem voor uit ‘The Dead’, het laatste verhaal dat James Joyce ooit schreef, dat in 1987 tot een film werd herwerkt door John Huston (ironisch genoeg ook zijn laatste).
Inner & Outer Worlds. Audiovisual Essays from Belgium
Herman Asselberghs plaatst in zijn programma het audiovisuele essay centraal. Een filmvorm die sinds de jaren ’50 en ‘60 dankzij Chris marker, Alain Resnais en Godard almaar aan belangstelling won. Het format nodig uit tot een filosofische beschouwing over beelden, onderzoek naar de grenzen van het medium video, maar ook film en televisie. Hoewel België niet echt een stevige traditie hierin heeft worden kunstenaars samengebracht die aansluiten bij deze reflectieve aanpak en hier een poëtisch of persoonlijk perspectief aan koppelen.
In The Poem About Love You Don’t Write The World Love
In dit gedeelte wordt vooral de focus gelegd op de vervlakking van beelden, het verlies van betekenis die we ervaren in de hedendaagse mediacultuur. Hoe kan het beeld nog een kritisch instrument zijn of een hulpmiddel in de sociale strijd als alles al zo goed als onmiddellijk ingepalmd wordt door de televisie en reclame? In deze selectie van Tanya Leighton worden alternatieve strategieën onderzocht zoals de integratie van fictie in het reportagewerk van Avi Mograbi en Walid Ra’ad. Of reïnterpretatie of reconstructie strategieën, zoals in het werk van Mike Figgis en Jeremy Deller. Voor de rest treffen we in dit programma ook nog enkele bekende namen als Pasolini, Godard, Bruce Conner en Alexander Kluge.
Artists in Focus: Joëlle Tuerlinckx, James Benning
Van James Benning, een sleutelfiguur in de Amerikaanse avant-garde, worden een reeks recente filmische landschapsportretten getoond die onderzoek doen naar de invloed van tijd op de waarneming en ervaring van de ruimte, en op de waarneming van filmbeelden.
Ook Tuerlinckx heeft een fascinatie voor de ruimte, maar dan niet enkel deze in het beeld maar ook en vooral de ruimte rondom het beeld. Monitors en de beelden die daarop verschijnen worden deel van de geometrische composities en patronen die ze uitspreidt in de ruimte. Tijdens Argos worden een aantal van haar meest recente films getoond (Etudes Coréennes) maar is ook een variatie te zien van het klankwerk dat ze in samenwerking met Willem Oorebeek maakte, de ‘monodialogen’ dat eerder dit jaar in de Kunsthalle in Münster te bezichtigen was.
Belgian Focus
Elk jaar stelt het Argosteam ook een selectie samen van recent Belgisch werk dat gepresenteerd wordt in de Belgian Focus sectie. De werken worden niet alleen geprojecteerd tijdens de screenings maar zijn ook permanent beschikbaar voor het publiek in de mediatheek en kunnen ter plaatse op dvd bekeken worden. Erg handig, want het uitgebreide aanbod (zo’n 100-tal films) wil noch kan je volledig uitzitten. Gelukkig is er nu ook kortfilm.be om u in de toekomst wat meer wegwijs te maken in het razend interessante -maar voor de leek misschien nogal overrompelende- programma van dit festival.
Info:
13-22 oktober 2005
Lokatie:
Argos, Werfstraat 13, 1000 bxl
+ verschillende locaties in Brussel
festival@argosarts.org
www.argosarts.org
Beau Janssens
|
