Wie zich graag laat onderdompelen in de nieuwste experimenten op vlak van mediakunst, moet verplicht een tussenstop maken in de Gentse Vooruit. In het kader van het Filmfestival wordt daar vanuit de sectie Almost Cinema jaarlijks een tentoonstelling uitgestippeld die volledig in het teken staat van multimediale video's en installaties. Ook dit jaar hebben weer enkele nationale en internationale kunstenaars de gangen en kamers van de Vooruit ingepalmd.

Het parcours begint in een klein gebouwtje naast de Vooruit, Snoepwinkel genaamd, waar we kennis maken met het werk van de Franse Elisa Pône en de Iraanse Ali Momeni. Terwijl deze laatste met Now is the time/ Smoke and Hot Air symfonische onschuld versmelt met politieke ideeën, laat de Française vuurwerk ontploffen in de video I'm looking for Something to Believe in. Bij beiden krijgen we lieflijke taferelen voorgeschoteld maar waar Elisa Pône letterlijk de lieflijkheid de lucht inblaast, houdt Ali Momeni het meer op een subtiel spel met onschuld en wreedheid. De betoverende rookwolkjes van zijn tweede installatie staan voor de oorlogsdreigingen die de US, UK en Israël uiten aan Iran en dat zijn er beslist veel.

Ook Alexandra Dementieva vermengt in haar installatie Alien Space de kinderlijke onschuld met de politieke realiteit. In haar ballonnenparcours word je geconfronteerd met alledaagse verslagen van oorlog, destructie, drama en gelukkig ook liefde.

Minder politiek getint zijn de swingende klerenhangers van Doris Kuwert die in de gang van de theaterzaal een eigen spel met beweging en geluid ontwikkelen. Alert zijn is de boodschap want voor je het weet, loop je er voorbij. Naast de installatie Swing heeft hij voor Almost Cinema ook een tweede installatie, Bob up, meegebracht. Hier laat hij blokjes piepschuim, aangestuurd door ventilators, dansen in de lucht.

Dat je tijd moet nemen voor dit parcours bewijzen enkele andere installaties, wie hier snel aan voorbijloopt zal het tranceachtige effect spijtig genoeg missen en zal het doel van de kunstenaar niet begrijpen. Met de video Probe probeert Boris Debackere de kijker, aan de hand van bezwerende beelden en een bulderende soundtrack, in het beeldscherm te zuigen. Een andere aanval op de zintuigen staat op naam van Ulf Langheinrich, een ronkende naam in het mediakunstenlandschap, die in OSC zijn publiek bestookt met verblindende en stroboscopische lichteffecten. Wie lang genoeg blijft zitten moet er niet van versteld staan dat het effect bij het verlaten van de kamer nog even nazindert.

In de danszaal is het ook mogelijk dat je dingen ziet die er niet zijn. Met Viewmaster brengen Heike Langsdorf, Ula Sickle en Laurent Liefooghe de vermaarde Pepper's ghost illusion weer tot leven. De optische geesten en spoken vermengen zich met de aanwezige bezoekers waardoor fictie en realiteit moeiteloos in elkaar overlopen. Om deze grens nog meer te doen vervagen, vermengen de makers zich nog van 14 tot en met 15/10 tussen het publiek en dit om 21u en 22u.

Voor wie een overdaad aan mediakunst heeft opgelopen, kan even tot rust komen in de Cathedral of Ear op de Antiekzolder waar ook de installatie RRauw van Laure Delamotte-Legrand te zien is. In haar huiselijke cocon kan je in alle rust de aangebrachte teksten en tekeningen van Eric Thielemans bekijken. Voor wie het dan weer allemaal te stil is moet zeker eens terugkomen op 16, 17 of 18 oktober. Dan kan je om 18u getuige zijn van een oorfilm, het resultaat van een onderzoek naar verschillende soorten stilte.

Naast het installatieparcours zijn er ook nog twee interactieve performances. In W(double u) van Crew wordt het gezichtsveld van twee deelnemers verwisseld en in Think to me van Plankton Hotel moet je je proberen inleven in de gedachten van een zwijgende aanwezigheid.

Hoe rijkelijk gevuld het parcours ook dit jaar weer is, het kan jammer genoeg niet overtuigen. De installaties overstijgen zelden hun eigen simpliciteit en technische achtergrond. De kenner onder u zal misschien de schoonheid van het technische aspect beter aanvoelen maar voor de leek had het toch allemaal een beetje meer mogen zijn. Het zou dus goed kunnen dat u een beetje op uw honger blijft zitten en met een so what gevoel naar buiten stapt.


Almost Cinema nog tot en met 18/10 te bezichtigen in de Vooruit te Gent. Info en tickets op www.vooruit.be

Carmen van Cauwenbergh